Koniec marzeń

Witajcie w Ojczyźnie rymów. Może to określenie powinno brzmieć: "w Ojczyźnie rzeki rymów". Ilu młodych chłopaków - takich, jak my kiedyś - marzyło, by skończyć tą szkołę? Wiedząc o niej,planowali już w miarę samodzielnie swoja przyszłość.Chociaż, pewnie coś słyszeli, jak zmienia się jej struktura i jak mało władza jest zainteresowana rozwojem transporu rzecznego. Ale sama wiadomość musiała tych młodych ludzi ogłuszyć. To miał być też tekst wcześniejszy do "Hymnu":

Choć dotąd warczy tabor nasz

Choć dotąd warczy tabor nasz
i wciąż pływają protoplaści
kto tego dziś nauczy was"
jungowie rzecznej maści.

To nie sen, to jest jawa
być, albo nie być zjawa
dla władzy to zabawa
a my musimy tak żyć.
Tu kończyła się młodość
brałeś pracę z pogodą
życie było nagrodą
ducha mieliśmy hart.

To nie jest dla was dobry czas
szkoły swej nie skończycie
rzeki już nie poznają was
cum już im nie rzucicie.

To nie sen, to jest jawa
być, albo nie być zjawa
dla władzy to zabawa
a my musimy tak żyć.
Tu kończyła się młodość
brałeś pracę z pogodą
życie było nagrodą
ducha mieliśmy hart.

Wasz dziarski marynarski krok
już marzeń nie rozpali
kolejny rok, niejeden rok
bez flagi, nie na fali.

To nie sen, to jest jawa
być, albo nie być zjawa
dla władzy to zabawa
a my musimy tak żyć.
Tu kończyła się młodość
brałeś pracę z pogodą
życie było nagrodą
ducha mieliśmy hart.

I będzie mundur się wam śnić
bez duszy już niestety
mieliście na pokładzie być
i tam pływać do mety.

Gdybyście mogli to zaśpiewać, to by trwało krócej niż czytanie, zapraszam. Z szacunkiem, JACK