Nie przeminęło z wiatrem

Witajcie w Ojczyźnie, na szlaku rymów. Kiedy uświadamiam sobie, że nie wszystkie wspomnienia ze szkoły czas wywiał, to zaczyna mi się wydawać, że część komórek w mózgu leżało po prostu odłogiem. Pewną rolę w tym wszystkim odgrywa wiatr. Mogę to sobie wyobrazić. Zapraszam:

Jedynie wiatr

Jedynie wiatr,
robił co chciał
ustami herosa,
z brzegu na brzeg ,
pęd i cwał i bieg
goniący niebiosa.

Ten mokry wiatr,
robi mi na wspak
trochę chałasu,
kiedy mijam próg
spada mi pod dziób,
on nie ma czasu.
.
Bo wiatr to wiatr,
swoje sprawy ma,
i szuka roboty,
wmiecie miły kwiat,
pożyczy sto lat,
przygoni tęsknoty.

Ten wiatr namawiał
mnie do zwrotu,
w stronę marzenia
ciągnął za ster,
był jak mocny kier,
na do widzenia.

Z szacunkiem pozdrawiam JACK